ڈھّڈھا ڈھُوںڈھدا رّب نُوں جںگلاں مَےں, تےرے وِّچ هی رِها براج بھاای۔
تےرے وِّچ هی بںدِآ وےد چارے, تےرے وِّچ کُران کِتاب بھاای۔
تےرے وِّچ هی تیرتھ-دھام سارے, گںگا-جمنا وِّچ پراگ بھاای ۔
تےرے وِّچ هی پُنّ تے پاپ هُںدے, کردے چِّتر-گُپت هِساب بھاای۔
دِل هَے درِآاَو سمُںد ساگر, وںجھر پان پهُںچدی لاج بھاای ۔
وِّچ اںمرت پیون والڑا هَے, تَےنُوں بھُّلکے لّگ رهی داجھ بھاای ۔
چیز لّبھ لَے دےه دی کوٹھڑی ’چوں, وِّچ بالکے گِآن چِراگ بھاای۔
گُرُو مِلدے بجر کپاٹ کھُلھے دُّدھ جںمدا مِلے تاں جاگ بھاای ۔
بِناں مںتر سِکھِآں جوگیآں توں, کدے وّس نا آںودے ناگ بھاای ۔
سںگت کیتِآں باجھ نا سُّدھ آوے, بِناں دھوتِآں لهے نا داغ بھاای۔
سےوا بںدگی سںت ستسںگ کریاے, جّگ آونے دا اےهو لابھ بھاای۔
پاپی پُرش تاایں اَےسا پیڑنا ایں, جَےسا وےلنے وِّچ کماد بھاای۔
جںگ دےکھ فناه مکان سارا, آوے دِل دے وِّچ وَےراگ بھاای۔
دےوا سِںگھ کرتار دے نام باجھوں, هونا اںت دے سمےں خراب بھاای۔
