دھّدھا دھرِگ هَے تِنھاں دے جیونے نُوں, جِنھاں نهیں کرتار دا جاپ کیتا۔
آاے جّگ تے واستے بںدگی دے, کںم هور دا هور ای راس کیتا۔
جھُوّٹھی گّل نُوں منِّآ سّچ کرکے, واںگ اُلُوآں دِن توں رات کیتا۔
کَون سّت تے کَون است هَے جی, اےس گّل دا نهیں کِآس کیتا۔
مايا سرپ دی اںت نُوں کھاِا لَےسی, چںگا جا کے لوبھ نُوں پاپ کیتا۔
لّگ رِها سُآد مےں دِنے-راتیں, مّکھی پُرش تے لوبھ مِٹھاس کیتا۔
کوای وِرلے جّگ تے تّت-سادھُو, جِنھاں بھجن سواس-سواس کیتا ۔
ےار جانِآں ِاّک پرماتما نُوں, نهیں نال جهان دے ساک کیتا۔
پںچ چور سریر دے کَےد کیتے, هَے مےں هںگدا پار ناس کیتا۔
اّکھر دِل مےں نام دے لِکھدے هَے, سُرت شبد دا کلم دُآت کیتا۔
چھّڈ گاے کچهِریآں مجلساں نُوں, بَےٹھ وّکھرے جوگ-ابھِآس کیتا۔
سوای کدے مدرسِآں وِّچ پڑھدے, جِنھاں سوهں جاپ دا پاٹھ کیتا ۔
اَوه ن چّکھدے جّگ دے مدر جھُوٹھے, جِناں آبهےات گلاس پیتا۔
دےوا سِںگھ پھےر سرب هی چھوڈ جاںدے, ِاک نام نے دھُر دا ساتھ کیتا ۔
