وِچ ننکانے بھاگ لگااے,
دھنّ گُرُو نانک جی آاے۔
مهِتا کالُو جی دے پُّتر,
ماتا ترِپتا جی دے جااے۔
بےبے نانکی جی دے ویرے,
سبھ نُوں سّچے رستے پااے۔
پھّٹی 'تے اَواںکار بنايا,
پاںدھے نُوں وی سبک پڑھااے۔
ویه رُپاے دا لںگر لايا,
سّچا سَودا کر گھر آاے۔
کِرت کرن تے نام جّپن دے,
وںڈ چھکن دے هُکم سُنااے۔
اُوچ نیچ دا بھےد مِٹايا,
مردانا جی میت بنااے۔
کَوڈے,سّجن نُوں سمجھايا,
بھاای لالو جی گل لااے۔
پیر ولی دی آکڑ بھنّی,
بابر وی آ بھُّل بکھشااے۔
مهِل گُراں دے بیبی سُلّکھنی,
دو پُّتراں نُوں لاڈ لڈااے۔
گُربانی دی بکھشِش کیتی,
وِچ کھےتاں دے هّل چلااے۔
روگی دا وی کوهڑ هٹِآ,
چرن گُراں جد کُّلی پااے۔
سبھ دے ساںجھے بابا نانک,
امر گُراں دا نام دھِآاے۔
وِچ تلوںڈی بھاگ لگااے,
ستِگُر نانک جی آاے۔
