دھنّ زِںمیدار اے
جو سرگھی دے وےلڑے اُّٹھ کے تے
دھرتی دے سینِآں نُوں پاڑدا
تے روزیآں نُوں بھالدا
دھنّ زِںمیدار اے
جو پوه دِآں پالِآں چ
کّٹ کے اُنیںدرے تے
ٹھںڈے سیت پانیآں نُوں گوڈِآں 'چ لَے کے
نهِر دِآں پانیآں دی واری نهیں گھُسااُںدا
دھنّ زِںمیدار اے
جو چِڑیآں کبُوتراں ِاه کیڑِآں مکَوڑِآں تے
مںگتے مِراسیآں نُوں چوگ ورتااُںدا
دھنّ زِںمیدار اے
کرے جو هِساب پُورا
کاهیآں شاهیآں ماریآں دا
گھاٹِآں دے سَودے اَوهدے پّلے نے جماںدرُو
دھنّ زِںمیدار اے
جو اُّکا نهیاَوں بولدا آپ اُّتے هُںدے هواے
وادھِآں ودھیکیآں تے
هاڑیآں تے سااُنیآں نُوں لَے گاے وپاریآں دے
کھاتِآں 'چ لِکھِآ اے
اَےدکیں وی مُول تے وِآج اَوهدے سِر تے
