پھکیر-
دُور هو کے بَےٹھ مےرے توں گںدے دھںدے والیاے
باهروں سوهنیاےں نیں دِل دی اے کالیاے
اسیں هاں پھکیر بںدے تن من سُّچا نیں
تےرے وّل دےکھنا نیں کںم تےرا لُّچا نیں
ساڈا تاں هَے ِاک خسم تےرے نے هزار
تےرا گھر کوٹھا وّجے تے ساڈا اَے مزار
نواں جِسم هںڈھاوےں تُوں هر نویں رات
تُوں هی دس کاهتوں تَےنُوں آکھاں نا کمزات
دھںدے والی-
نا وے پھکیرا مَےنُوں بول نا مںدڑے بول
مےری ِاس کهانی دا کوای اگلا پنّا پھول
تےرے تے مےرے 'چ مَےنُوں رتا پھرک نا جاپے
چیکھ مےری ِاںجھ جِوےں کوای بِرها راگ الاپے
اُهدی تُوں رزا 'چ نّچےں, مَےں وی ناچ کردی هاں
تےرے 'چ وَےراگ جے ڈُوںگھا, مَےں وی پیڑا جردی هاں
تَےنُوں مَوت دا بھَےا کوای نا, مَےں وی نِّت هی مردی
جد کوای مےری بوٹی نوچے اّلھا اّلھا کردی
مےرا وی دِل لوچے کوای آکھ بُلاوے بھَےن
ماں دی گلوکڑی وِچ, مَےں سُکھی گُجاراں رَےن
نِّکی هُںدی پيو نے وےچی آای نا ِاتھے آپ
تُوں دّس ِاتھے گںدا کَون هَے مَےں کِ مےرے باپ
ِاه دھںدا جے گںدا هی اَے کِاُں آاُںدے نے مرد
نالے سهِںدی مرد واسنا نالے کِنّا درد
جے ِاّتھے کوای آوے هی نا سانُوں کی هَے لوڑ
کوای کںم تاں کرنا هی پاُو جدوں پَے گای تھوڑھ
مےرا وی دِل کردَے اُّچی اُّچی لاواں ناهرے
لال بّتی جد جگدی, اّکھ بُّلھ میچاں آپ مُهارے
اَوهی راتیں آاُںدے جِهڑے دِنےں نےں کّڈھدے گالھ
دِنےں تاں آکھن کںجری سانُوں راتی کهِن کمال
وے پھکیرا کی جانے مَےں بھوگِآ کی سںتاپ
تُوں تاں اڑِآ آکھےں مےرا هر کںم لگدا پاپ
اَےنا هی بس پھرک کِ مَےں کردی نا جّگ جاهر
تُوں تاں اڑِآ دِسدا سبھ نُوں تُردا پھِردا باهر
پھکیر-
مُآپھ کریں مَےنُوں نی اڑیاے هو گِآ سی هںکار
کھُد نُوں مَےں پھکیر هاں دسدا "مَے" هی کرے پُکار
اسل رّبی رُوه نُوں مِلِآ کھُّلھ گاے مےرے بھاگ
مَےں تاں بس دِکھاوا کردا تےرا اسل وَےراگ
نیں تےری جڑھاں 'چ ِاهی بھرِآ تےرا کی کسُور
ِاه دھںدا تاں بن گِآ اڑیاے تےرے لای ناسُور
پیڑ پراای جانی نا کِاُں لَےںدا رام نام
تےرے اںدرے بِرها جںمِآ اُس نُوں مےرا سلام
دھںدے والی گںدی ناهی سبھ نُوں ِاهو پَےگام
تےرے اںدرے بِرها جںمِآ اُس نُوں مےرا سلام
