مےرا ِاّکو هی پُّت هَے دھرم-گُرُو
مرد وِچارا سِر 'تے نهیں رِها۔
تےرے ِاس تراں گرجن توں باد
مرد تاں دُور دُور تک کِتے نهیں بچے
هُن سِرف تیویآں هن جاں شاکاهاری دوپااے
جو اُنھاں لای انّ کمااُدے هن۔
سرب کلا سمرّتھ اےں تُوں دھرم-گُرُو!
تےری ِاک ماڑی جِهی تِاُوڑی وی
چںگے بھلے پرِواراں نُوں ِاّجڑ بنا دِںدی
هر کوای دُوسرے نُوں مِّدھ کے
آپنی دھَون تیجے وِچ گھُسااُںدا هَے
پر مےری ِاکو ِاک گردن هَے دھرم-گُرُو !
مےرے بّچے دی - تے مرد وِچارا سِر تے نهیں رِها۔
مَےں تےرے دّسے هواے هی ِاشٹ پُوجاںگی
مَےں تےرے پاس کیتے بھجن هی گاواںگی
مَےں هور سارے دھرماں نُوں نِگُونے کِها کرُوں
مےری پر ِاکو ِاک زُبان بچی هَے دھرم-گُرُو !
مےرے بّچے دی - تے مرد وِچارا سِر تے نهیں رِها۔
مَےں پهِلاں بهُت جھّلی رهی هاں هُن تک
مےرے پرِوار دا جو دھرم هُںدا سی
مےرا اُس تے وی کدی دھِآن نهیں گِآ
مَےں پرِوار نُوں هی دھرم منّن دا کُفر کردی رهی آں
مَےں کملی سُنے سُنااے, پتی نُوں رّب کهِںدی رهی
مےرے بھانے تاں گھردِآں جیآں دی مُسکان تے گھُوری هی
سُرگ نرک رهے-
مَےں شاِاد وِّٹھ ساں کلےُّگ دی, دھرم-گُرُو!
تےری گجاای هوای دھرم دی جَےکار نال
مےرے 'چوں اَےن اُڈ گای هَے کُفر دی دھُںد
مےرا مرجانی دا کوای آپنا سّچ هُن نا دِسُو
مَےں تےرا سّچ هی ِاکلَوتا سّچ جچايا کرُوں ...
مَےں تیویں مانی تےرے جاںباز شِشاں دے مُوهرے هاں وی کی
کِسے وی اُمرے تےری تےگ توں گھّٹ سُںدر رهی هاں
کِسے وی رَوںا 'چ تےرے تےج توں پھِّکی رهی هاں
مَےں سی هی نهیں, بّس تُوں هی تُوں اےں دھرم-گُرُو !
مےرا ِاکو ای پُّت هَے دھرم-گُرُو !
اُںج بھلا سّت وی هُںدے
اُنھاں تےرا کُجھ نهیں کر سکنا سی
تےرے بارُود وِچ رّبی مهِک هَے
تےرا بارُود راتاں نُوں رَونکاں وںڈدا هَے
تےرا بارُود راهوں بھٹکِآں نُوں سےدھدا هَے
مَےں تےری آستک گولی نُوں ارگ دِآ کراںگی
مےرا ِاکو ای پُّت هَے دھرم-گُرُو!
تے مرد وِچارا سِر 'تے نهیں رِها ۔
