دھرتی سُپنے وےکھ رهی سی کل سهِرا دے واںگُوں۔
چار چُپھےرے هّسِآ کوای اّج درِآ دے واںگُوں۔
وگدے پانی دے مّتھے 'تے سُورج ٹِّکا لايا,
رُّت نے زخماں اُّتے رّکھے هّتھ دوا دے واںگُوں۔
هرِآلی دی چُنّی اُّتے خُشبُو اّکھر پااے,
لںگھ گِآ اے کولوں کوای تےز هوا دے واںگُوں۔
اپنی اپنی بولی دے وِچ پںچھی گّلاں کردے,
نویں سوےر دے بُّلھاں اُّتے هرف دآ دے واںگُوں۔
چرکھے دی گھُوکر دے اُّتے لوک دھمالاں پااُںدے,
وِّچ ترِںجھناں کُڑیآں هّسیآں نویں کپاه دے واںگُوں۔
