نھےری واںگ
جوانی چھڑی سی اُس نُوں
تے کهِراں دا رُوپ
وےںهدِآں وےںهدِآں
اُه سرھوں دی گںدل
سُلفے دی لاٹ واںگ مّچ اُّٹھی
جِدھروں دی لںگھدی
راهاں دے کّکھ بلن لّگ پَےںدے
جِس دیآں اّکھاں 'چ اّکھاں پاکے وےکھ لَےںدی
پتھرا جاںدا تھاایں
ِاک دِن
پیںگھاں جھُوٹ کے گھر مُڑی تاں
ِاک چنّ دے ٹوٹے نے
اُهدی پَےڑ دّب لای
چنّ دا ٹوٹا
روز اُهدی بیهی 'چوں چڑھدا
تے اُهدی بیهی وِّچ هی
چھِپ جاںدا
بابل نے لاٹ دیآں اّکھاں وِّچ
چنّ دے ٹوٹے دی چھاں تّکی
تے لاٹ نُوں
کںدھاں پِّچھے ڈّک دِّتا
چھّتاں 'چوں دھُوںآں اُّٹھِآ
چنّ دا ٹوٹا دھُآںکھِآ گِآ
پھےر ِاک دِن
کالا بّدل
سِهرے بھنّ کے پِںڈ ڈھُکِآ
چنّ دا ٹوٹا کھُر گِآ
سُلفے دی لاٹ بُجھ گای
پِںڈ دیآں چھّتاں 'چوں دھُوںآں
اجے وی اُّٹھدا هَے
چنّ دے ٹوٹے اُداس رهِںدے نے
سھروں دیآں گںدلاں دا
دم گھُٹدا هَے
