دھُنی ِاک رےکھا, نادک رُوپ,
چیردی جادُو, چیردی دھُوپ۔
اکاس دی گُوںج, من وِّچ وّسے,
جِوےں رّب دے پَےگام راهاں 'چ هّسے۔
من تانپُورِآ, رُوه راگ بنی,
چُّپ وِچوں اُٹھی ِاک چمک پُرانی۔
سوچاں دے تٹ 'تے مهل بنايا,
پرماتما نے رںگاں چ رُوپ لِآںيا۔
اُتساه دے پرتاں وِچوں اُگے چانن,
هر ساه جاپے رّبی بانی دا چانن۔
مےرا اںدر نا مےرا رهِن لگا,
اَوه سُر وِچ گول هو گِآ جِّتھے هاُمَے لّتھا۔
دھُنی نهیں, ِاه تاں درسن سی,
ِاّک رُوه دی رسنا, ِاّک رّبی کِسن سی۔
مَےں تاں سِرپھ کھاموس واجا بن گِآ,
اُس دی سُر-دھارا وِچوں وِردی تُوں جنم لِآ
