ڈِّگدی هاں بھاوےں روج تےرے آسمان توں
هوای نهیں ماےُوس پر آپنی اُڈان توں
اُس نے کلےجے نال لا کے مَےنُوں آکھِآ
وّڈی نا هُںدی سُهنیاے آِات کُران توں
اُس نے تاں هر ِاک وست وےکھی تول پرکھ کے
سبھ کُجھ هی مهِںگا نِکلِآ سی مےری جان توں
لهِراں 'تے بےڑی ڈولدی مےری هےات دی
تے نّس گِآ مےرا ملاه ڈر کے تُوپھان توں
هّسیاے جاں رو لایاے کدے دِل تاں پھرولیاے
چُّپ چاپ تُر نا جاایاے ِاس پھانی جهان توں
