دِل دیآں گّلاں نا کرِآ کر
ِاسدا کی هَے
ِاه تاں آکھے
سرگھی دے کُچھڑ چڑھ بهِنا
تارِآں نال کھےڈنے گیٹے
بھر کے سُپھنِآں نال
پھنُوس هَے چنّ دا لَےنا
ِاه تاں آکھے سبھ راتاں
سونے کھںبھی اُڈنیآں پریآں دیآں باتاں
اںگ جِنّھاں دے رِسماں ورگے
بھار جِنّھاں دے پھُّلوں هلکے
اںمرِت وےلے کھارے بَےٹھن
چاننیآں دا وٹنا مل کے
دِل دا کی هَے
چنّ تارِآں دی دُوری نُوں ِاه کی جانے
دھُروں سراپی
ِاس مِّٹی دی مجبُوری نُوں ِاه کی جانے
