دِل دے زخم لکوںدے رهِ گاے اُه تے مَےں ۔
کّلِآں بهِ بهِ روںدے رهِ گاے اُه تے مَےں ۔
اّچن-چےتی وےلے وِّتھاں پا دِّتیآں,
نےڑے هُںدے-هُںدے رهِ گاے اُه تے مَےں ۔
پھےر نا مُڑکے آایآں رُّتاں پِآر دیآں,
راهواں مّل کھلوتے رهِ گاے اُه تے مَےں ۔
دِل دی پَےلی دے وِچ وّتر آيا نهیں,
کھُوه نَےناں دے جوںدے رهِ گاے اُه تے مَےں ۔
روز دِلاں دی کّلر کھادھی دھرتی تے,
بیج وفا دے بوںدے رهِ گاے اُه تے مَےں ۔
جھّلنی پَے گای 'آسِف' هار نسیباں نُوں,
هںجھُو هار پروںدے رهِ گاے اُه تے مَےں ۔
