دِل دی دھڑکن, ودھدی ودھدی بُّلھیں آای اخیر ۔
سوچاں دے وِّچ تےریآں ےاداں, اّکھاں وِچ تسویر ۔
اّکھاں دے وِچ اّکھاں پا کے, تَےنُوں جد مَےں تّکِآ,
پھّٹڑ کر دِّتا تُوں دِل نُوں, لا نَےناں دے تیر ۔
مَےں تے تےرے پِآر دے موه وِچ, جِںدڑی دِّتی ڈوب,
تُوں تے مےری اّکھیاُں وگدے, پُوںجھ سکی نا نیر ۔
تےرے هُسنا دا هڑھ تّک کے, ڈُّب ڈُّب جاوے دِل,
مےرے سُفنے گّبھرُو هواے, کر کوای تدبیر ۔
مےرے پِآر تے جھّلے لوکی, اَےوےں کھِّلیآں پان,
ڈُوںگھے هَےن سمُںدر توں وی, مےرے دِل دے چیر ۔
دُّکھاں نُوں سینے نال لا کے, لاج پِآر دی رّکھی,
دامن آپنا کر چھّڈِآ اے, 'راهت' لیرو لیر ۔
