اّج پھےر دِل غریب ِاک پاںدا هَے واستا
دے جا مےری کلم نُوں ِاک هور هادسا
مُّدت هوای هَے درد دا کوای جام پیتِآں
پیڑاں 'چ هںجھُو گھول کے دے جا دو آتشا
کاغز دی کوری ریجھ هَے چُّپ چاپ وےکھدی
شبداں دے تھل 'چ بھٹکدا گیتاں دا کافلا
ٹُرنا مَےں چاهُںدا پَےر وِچ کںڈے دی لَے کے پیڑ
کُّکھ توں کبر تک دوستا جِنّا وی فاسلا
آ بهُڑ 'شِو' نُوں پیڑ وی هَے کںڈ دے چّلی
رّکھی سی جِهڑی اَوس نے مُّدت توں داشتا
