دِل لای جے کر وسل اُهدے دی, خبر لِآواں مَےں ۔
هِجر ِاه آکھے نِت تےرے لای, تااُنی تاواں مَےں ۔
بِجلی ورگی اّکھ اے اُهدی, ےا اے مکناتیسی
اکھاں ساهوےں هواے دِل نُوں, کِںج بچاواں مَےں ۔
کّلے دِل نُوں وس وِّچ کر لاں, سوچاں نُوں کی آکھاں,
وِهڑا هويا اے کملا کیهنُوں, هُن سمجھاواں مَےں ۔
تُوں آِااُں آيا اے سجناں, کیڑی گھرے نرَےن,
تےرے آون اُّتے لّکھاں, شُکر بجاواں مَےں ۔
شِاراں دے لفزاں دے اںدر, گُّجھا درد بھراں,
غزل دے پردِآں وِّچ 'خِآلا', هال سُناواں مَےں ۔
