دِل نُوں ساری رات ستاوے, گرمیں بلدے ساهواں دی ۔
سّدھراں بھُّجکے کولے هوایآں, بھّٹھی دھُکھدی هاواں دی ۔
جِّتھے جِّتھے پَےر دھرے نے, جِس تھااُں ماهی لںگھِآ اے,
چُںم چںُم سینے لاون اّکھیآں, خاک وی اُنھاں راهواں دی ۔
ےار دی خاتر هس کے جریاے, جّگ دےوے جو دُکھڑے وی,
مرن توں بااد وی دُنیآں والے, دےن مِشال وفاواں دی ۔
کاهنُوں ِاسراں جھِڑکاں دےوے, کاسد اَوس وِچارے نُوں,
تاںگھ دی سُولی ٹںگ چھّڈِآ ای, لوڑ کی هور سزاواں دی ۔
اّکھیآں تےرے دید نُوں ترسن, دِل سِّکدا اے مِلنے نُوں,
مُکھڑا چُںمن, جّپھیآں پاون, کِسمت دےکھ هواواں دی ۔
تھاں-تھاں تے اّج کوٹھیآں بنیآں گھر تاں ٹاوےں ٹاوےں نے,
ِاّزت, غَےرت گلیآں رُلدی, گھاٹ اے شرم هِآواں دی ۔
تّک-تّک اّکھاں پّتھر هوایآ, خبر نا آای مِّتراں دی'
روز اُڈیکاں چُّک-چُّک اّڈیآں, لںگھی رُّت کپاهواں دی ۔
چھّڈ کَےفی سبھ جھگڑے جھےڑے, آپنی ڈھّٹھی چھّت دی سوچ,
نیےت بھَےڑی لّگدی مَےنُوں, کالیآں گھور گھٹاواں دی ۔
