دِل تاں کردا هَے
تَےنُوں جںگل 'چ گُآچا وی
گھر نُوں جاںدیآں ڈںڈیآں
تے راهاں واںگ لّبھاں
ڈُّبدا تردا ساگراں چ
ساهاں واںگ ےاد کراں
هواواں دے بُّلِآں چ
راگاں دی تراں وِچراں
راتاں چ سُپنے سجا
سوےرِآں دیآں ساریآں دِشاواں 'چ رّکھاں
کِ وِهڑِآں چ کھِلار دےواں
مُهّبت دے پھُّلاں دے بیا
دِل تاں بهُت کردا هَے
کِ ماواں نُوں اُٹھا کے
گھر لَے آواں کبراں 'چوں
باپُو نُوں پُّچھاں کِ
تُوں کِّتھے ٹُر گِآ سی گھر سُنّا چھّڈ کے
چُّپ ڈِاُڑیآں نُوں کهاں کِ
اُه گُآچیآں مںجیآں ڈںگوریآں لّبھن
بںد پاے گھراں نُوں پُّچھاں
کِ اُه بولدے کِاُں نهیں هُن مےرے کدے آاے تے
بنےرے سُنّے کِاُں کر گاے هن
سُنےهے لَے کے آاُںدے جاںدے کالے کالے کاں
کِ کوِالاں نُوں کِاُں نهیں ےاد آ رهے
اَوهی اںباں نُوں بُور پَےن وےلے دے گیت
راهاں دی دھُّدل 'چوں
پهِلے چھراٹے دیآں مهِکاں پھڑاں
کِ هرے هرے گھاه تے نںگے پَےریں نّچاں
چنّ نُوں کهاں کِ تےرے مّتھے دا ٹِّکا بن جاوے
تے سارے سِتارے تےری چُنّی تے آ کے لّگ جاون
دِل تاں بهُت کردا هَے
