دِل وِچ تےرا درد تے اّکھیں سُفنے تےرے رّکھے ۔
مَےں ےاداں دے بال کے دیوے آس بنےرے رّکھے ۔
تےرے لای نِّت کھُّلےھ رّکھے اّکھیآں دے دروازے,
پر خبرے بےدردا تُوں کِس پاسے فےرے رّکھے ۔
ِاه تے مےری هِںمت کِ مَےں اےتھے تیک آ پُّجا,
راهواں دے وِچ پّتھر سّجنا اُںج ودھےرے رّکھے ۔
مےرے شِاراں دا متلب اُه سمجھے ےا نا سمجھے,
مَےں تے اّکھراں وِچ چھُپا کے هَےن سوےرے رّکھے ۔
اُهنے انّھِآں لوکاں نُوں هَے کی چانن ورتانا,
جیهنے سفراں دے وِچ آپنے نال هنھےرے رّکھے ۔
اُهدے مُّکھ دی لالی پای سی سُورج نُوں شرماںدی,
اُهدیآں زُلفاں کِنّے هی سن کیل سپےرے رّکھے ۔
'انور' مےرے مُوںه تے جِس نے سِفتاں دے پُل بنّھے,
کںڈ پِچھے اُس اَےب اُچھالے بھرم نا مےرے رّکھے ۔
