دِلا کِس نُوں رو رو پُکاردا
تےرے دااوےدار چلے گاے
تّک اَوکھی گھاٹی ِاسک دی
وے اُه جاں-نِسار چلے گاے
جرا تھم کے رّکھ هُن کالجا
تےرے کِس نے کرنیآں پّٹیآں
اےتھے کَون هَے تےرا چاراگر
تےرے گم-گُسار چلے گاے
سهُں کھا کے دین ایمان دی
اسیں باجی لاای سی جان دی
اُهناں جِّت لای بےگی پان دی
ڈولی چُّک کهار چلے گاے
اُه تاں اُّڈنهار سی سُهنِآ
ساوی رُّت دے ےار سی بھولِآ
تےری اُّجڑی وےکھ بهار نُوں
اُه مُلاهجےدار چلے گاے
تَےنُوں کِنکا کِنکا وِچھوڑ کے
اتے اّتھرُو اّتھرُو نِچوڑ کے
کِسے کالی نَےں وِچ روڑھ کے
وے اُه ساهسوار چلے گاے
