سُپنے سُّچے جے وےکھنے, دِلدار سُّچا جاچيو ۔
بادساه چُننا تُساں, کِردار اُّچا واچيو ۔
دھرتی وِّچوں چُگے جو موتی, بورے بھر نا ڈوهلے اَوه ۔
گودیآں دے لال اسیں, سڑکاں تے نا رولے اَوه ۔
سُپنے واچن هِّت, اُهدے سارے پّلڑے پھولنے ۔
ٹُّٹے بھّجے واچنا, کِاُں, اساں اگلے جو نی رولنے ۔
سِجدے مرِےادا نُوں کرے, پرسوتم اےسا بھاليو ۔
سُپنے پُورے وی کرے, اےوےں نوےں وِکھا نا ٹالے اَوه ۔
سرب دے سُپنے اّدھ چ ٹُّٹے, تاں تھُانُوں سمجھاوے اَوه ۔
سوچ سمجھ کے سُپنِآں ڈوری, کِسے نا هّتھ پھڑاوے اَوه ۔
اَےتکیں سُپنے پُورے کرن لای, دِلدار سُّچا جاچ ليو ۔
سُپنِآں دا بادساه چُنن سمےں, اُهدا کِردار اُّچا واچ ليو ۔
