رهِںدا آکھری دماں تک وار کردا,
کدے مرد مَےدان 'چوں نّسدا نهیں ۔
چڑھِآ پھِرے جو هوا دے موڈھِآں تے,
بّدل کدے اُه نِّٹھ کے وّسدا نهیں ۔
اُه آدمی آدمی نهیں هُںدا,
جِهڑا آپنے آپ تے هّسدا نهیں ۔
گّلاں اُںجھ تاں تھوڑھیآں نهیں کردا,
“ساهِب” دِلے دا بھےت پر دّسدا نهیں ۔
