دِلوں دُشمن نے ِاه تےرے ِانھاں ےاراں توں کی لَےنا
ِاه غم تےرا ودھاںدے نے تُوں غمکھاراں توں کی لَےنا
تےرے گھر وِچ هی تےرے نال جد نهیں بولدا کوای,
تُوں ِاٹ پّتھراں توں کی لَےنا تُوں دیواراں توں کی لَےنا
ِاه سوهنے گُلبدن سوهنے تاں بس سوهنے هی سوهنے نے,
کِسے رُّکھ هےٹھ بهِ جا کے تُوں گُلزاراں توں کی لَےنا
امیراں نال پا ےاری جے تَےنُوں لوبھ پےسے دا,
تُوں بےزر بےسروساماں غزلکاراں توں کی لَےنا
کلم دے نال جِّت دُنیآں تُوں پھڑ هتھِآر اُلفت دا,
تُوں ترشُولاں توں کی لَےنا تُوں تلواراں توں کی لَےنا
کوی سرکاریآ بن کے زمیر اپنی نا ماریں تُوں,
ِاناماں توں کی لَےنا تُوں, تُوں سرکاراں توں کی لَےنا
تُوں شاِار اےں غریباں دا گریباں نال رهِ 'اُلفت'
تُوں دھنواناں توں کی لَےنا تُوں زرداراں توں کی لَےنا
