ِاس تراں هَے جِس تراں دِن رات وِچلا فاسِلا
مےریآں ریجھاں مےری اَوکات وِچلا فاسِلا
لفز تاں سااُو بهُت نے, ےا خُدا بنِآ رهے
مےرِآں لفزاں مےرے جزبات وِچلا فاسِلا
هاں مَےں آپے هی کِها سی هوںٹھ سُّچے رّکھنے
هاِا پر ِاس پِآس تے اُس بات وِچلا فاسِلا
جے بهُت پِآس هَے تاں مےٹ دےواں اُس کِها
رِشتِآں تے رِشتِآں دے گھات وِچلا فاسِلا
دھرم هَے, ِاخلاک هَے, کانُونّ هَے, ِاه کَون هَے
مےرِآں بِرکھاں تےری برسات وِچلا فاسِلا
اُسدیآں گّلاں سُنو کی رںگ کی کی رَوشنی
هاِا پر کِردار تے گلبات وِچلا فاسِلا
زهِر دا پِآلا مےرے هوںٹھاں تے آ کے رُک گِآ
رهِ گِآ مےرے اتے سُکرات وِچلا فاسِلا
