دِن رات مِترا وے سانُوں تاںگھاں تےریآں ۔
بلِهار مَےں بلِهار گایآں لّکھ کروڑاں,
جِهڑا آاینا کلی مار سںگ تے توڑاں,
چڑھ اںبراں تے اُڈیآں پتںگاں تےریآں ۔
موتی بےسر جِاُں تارے چمکن لٹکن والیآں,
باںکے نَےن مست تےرے دووےں زُلفاں کالیآں,
چںد واںگ چںد مُکھڑے تے ماںهگاں تےریآں ۔
وےکھ کازی کهے هُسن تےرا اکل گواای,
لب تُرکاں واںگ تےرے کردے لڑاای,
لگن آشکاں دے سینے دے وِچ ساںگاں تےریآں ۔
کِتے تواِاف لوک گیت گاون مُجرے کھلو کے,
کِتے وجد سُوفی کھےلن ےاد ےار دی رو کے,
کِتے وِچ مسیتے مِلدیآں نی باںگاں تےریآں ۔
تےرے سدکے دِآں بکرے, کَےدی دس سَو چھُڈاواں,
منّاں چُوری بالاں دیوے خاجا خِجر مناواں,
مےرے اںنگن کدم پَےن جے اُلاںگھاں تےریآں ۔
بھلا کَون کوای تےرے نال ےاری لاوے,
تُوں بےاںت هَےں مِترا تےرا کوای اںت نا آوے,
تُوں هَےں مَوج بهِرے آب چڑھن کاںگاں تےریآں ۔
مَولا شاه ساایں مُدا شاِاکاں دی دِلا تُوں,
ادم مُتلک ِازافی دی نا پا بات بجا تُوں,
پایآں دھرتی تے اگاس تے دھاںگاں تےریآں ۔
