دِن رُپهِلا رات کالی رات هَے
رات دے پِّچھے کھڑی پربھات هَے۔
سوچ مےری ِاک چُنَوتی وکت نُوں,
ےاد تےری ےاد پںچھی جھات هَے۔
هاسِآں دے دِن بسںتی ااُنگے,
هںجھُوآں دی هو رهی برسات هَے۔
درد هَے ِاک سبج رِستا پِآر دا,
پِآر دا گم ِاه تُهاڈی دات هَے۔
جا رِها هَے ِاک جناجا, جان دے,
آاُن دے, جو آ رهی هَے بارات هَے۔
