دِن سن اَوه وںگاں ورگے
سُّچیآں جےهیآں راتاں سی
تارے سن گّلاں کردے
اّلڑھ پربھاتاں سی
دادی دی لوری کولوں
ِاشکے وا لںگھدی سی
باپُو دی ِاّک جھِڑک جےهی توں
رات جرا سںگدی سی
مِلدیآں سن اُّٹھ سوےرے
گّلاں تےرے پِںڈ دیآں
گادھی تے گیت هُںدا سی
ستراں تےری زِںد دیآں
گااُںدی هوای چنّ پکااُںدی
ِاشکے دی چھّل تےری
چُّلھے وِچ اّگ ستااُںدی
اںگاں وِچ گّل تےری
هّتھاں وِچ اکس آ بَےٹھن
تےرِآں هی راهواں دے
باهواں وِچ چُّک کھِڈاواں
سُپنے تےرے چاواں دے
چُنّی نُوں رںگ نا چڑھدا
بِن تےری پّگ ورگا
تلیآں تے مهِںدی دیوا
بلدا کوای اّگ ورگا
کُڑیآں نُوں چےتے آون
مهِفِل وِچ گااُںدے دے
والاں وِچ وال اُلجھ گاے
تےرے سںگ نھااُںدے دے
سُّتی ِاّک رات جاگ پای
اُس نے نا سَون دِتا
تّکلے تے تںد هِّزر دا
ِاّک وی نا هاڑا پااُن دِتا
جگدا کدے بُجھدا سُورج
هِّک اَولھے ساهاں وِچ
سُپنے مَےں کّڈھدی رهِںدی
نھااُںدی مَےں آهاں وِچ
کھِڑھِآ ِاّک پھُّل مهِںدی دا
پلکاں تے دھر لِآ وے
تےرا مَےں بول راںجھناں
سفا 2 پڑھ لِآ وے
نیںداں نا آون هُن وے
راتاں نا سَوںدیآں
تےری جُداای دا نِّت
نگماں اُه گااُںدیآں