پںجاب دی هر
ڈيوڑی چ ِاّک مهاراجا بَےٹھا هَے
کدے اَوهدا هُکم چلدا سی-
اَوهدی چھاں سی پِںڈ تے-
کدے اَوهدے هُکم نال
چںد پُّچھ کے گھر چ وڑھدا سی-
جو کهِںدا جّگ منّدا-
اُه جاگدا
تاں پِںڈ اُّٹھدا
بلداں دیآں ٹّلیآں چ راگ اُّتردے
جوگاں ٹُردیآں کھُوهاں وّل
چاٹیآں چ گھُںمےراں آ نّچدیآں
سُباھ دے گیت چھِڑدے
ترےل تُپکے رںگاں چ چمکدے-
هلٹاں دا سںگیت لِکھن رّب آپ آاُںدا
سِآڑاں دیآں ستراں سجدیآں
کھےتاں 'چوں مهِکاں جنمدیآں
باجرے دے چھِّٹِآں تے راا توتے
تے چِڑھیآں گااُںدیآں-
بّگِآں نارِآں دا پرتاپ
گھر کوٹھیآں بھردا
دراں توں بھِکھاری کامے رّج 2 جاںدے-
چِّٹے کُڑتے پزامےں گلیآں پِںڈاں نُوں مِلدے
مےلِآں دا سںسار سجدا
پںچاِات چ فَےسلے اَوهدی سوٹی کردی-
تے سارا زمانا هاں کهِ کے ٹُر جاںدا گھریں-
هُن اَوهدے هّتھ سوٹی تاں هَے
پر کُّتے نُوں هی اںدر وڑھنوں روکن لای
تے جاں نِآنِآں نُوں سارا 2 دِن بھَوکن جوگی
جِهناں نُوں اُه داتاں وںڈدا سی
اّج اَوهناں توں سُّکے ٹُّک لای
اَوکھا هويا ترسدا بَےٹھا هَے-
پانی وی نهیں پُّچھدی کوای گھر دی هوا
بُڑ 2 کرکے لںگھ جاںدے نے سارے کول دی پل تے گھڑیآں
مهِںگا هو گِآ هَے اَوهدا دوا دارُو هُن
اَوهدے کّپڑے لیڑِآں 'چوں هُن گھر بار نُوں دُرگںدھ آاُںدی هَے-
تے تُری پھِردی چاننی هی اَوهدی هُن چادر وِچھااُںدی هَے-
باپُو دا هال چال
کدے 2 پُّچھ لَےںدے نے راه کھَےڑے جاںدے 2 راه
پُّت جِهنُوں لاڈاں نال پالِآ سی
کںم توں فُرست نا هون کارن نےڑھے نهیں بَےٹھدے
بّچے جِهناں دیآں لوهڑیآں 'چ اُه نّچدا ساه نهیں لَےںدا
نےڑے جے کھڑھدے هن تاں نُوںه 'واز مار لَےںدی هَے-
'سَو بیماریآ نے ِاهنُوں-
ِاهدے کول نا جايا کرو-
خبرے کد مرے تے مںزا چھّڈے'
هُکم نا گھر رِها هَے
تے نا هی کِتے دراں توں باهر-
دشرّتھ کای پُّتاں والا-سُّکے ٹُّک دُآلے وِچردا هَے
سوےر شام جپُجی تے رهِراس هی اَوهدے نال بولدی هَے-
اَےنک دے گھسمَےلے شیشِآں نے
اَوهدے جگت دا اکس وی بےپچھان کر دِتا هَے-
'هال چال کاهدے پُّت
اُپر والا چّکدا نهیں
تے گھر والے رّکھدے نهیں-
ِاه نا هووے کِسے دا هال جِاُوںدے جیا'
