اّج تاں دیوالی دا دِن هَے
ماں مےری نے
تھالی وِچ ٹِکااے دیوے جگمگ کردے
مےرا کھِآل سی دھرے جانگے
کُجھ دیوے ساڈی ممٹی اُتے
کُجھ کانس 'تے کُجھ بنےرے
کُجھ پُرانی کھُوهی اُتے, کُجھ چَوراهے
ماں نے جگمگ تھالی چُّکی
مَےنُوں آپنی اُںگلی لا کے
چَوراهے تیکن لَے آای
ِاک دیوا مےرے سِر دے آلے
ِاک دیوا دِل دے کِںگرے 'تے
کُجھ مےرے موڈھے, کُجھ باهاں 'تے
باکی جگمگ تلیآں اُتے
واںگ اسیس مےری ماں بولی
جا مےرے پُّترا
تَےنُوں تےری اّگ دیآں رّکھاں
اےس سڑک ِانھاں گلیآں تھانی
کالے میںه هنےری وِچوں
تُوں لںگھنا هَے جیاُںدا-جگدا چانن لَے کے
دیوے تُردے هی چںگے نے
کھڑی رَوسنی بُس جاںدی هَے
وےکھیں کِدھرے تھِڑک نا جاایں
آپنے سِر, پِںڈے وِچ جگدا
کوای دیوا بُّجھن نا دےویں
ساری رات تُوں تُرنا تُرنا
نا رُکنا
نا مُڑ کے کدی پِچھاںه ول تّکنا
دیوے دے چانن توں سُورج دے چانن تک
تےرا سپھر هَے
جِتھے تےری ِاںتجار وِچ سُورج بلدا
اُتھے کھڑی مِلاںگی تَےنُوں
جا مےرے پُّترا
تَےنُوں تےری اّگ دیآں رّکھاں
