کِر گایآں آکھر کِر گایآں
هِجر-پیڑ دیآں مُٹھیآں وِچوں
نِّگھیآں تے مِّٹھیآں دو گھڑیآں۔
دو بُّتاں هو کولوں کولی
ساںجھی کیتی بھےت دی جھولی
سُواد-چھُهاں دے کھںبھ لگا کے
دو رُوهاں ارساں تے چڑھیآں۔
کی آکھے کوای گّل وڈےری
نِّکا مےل اُڈیک لںمےری
دو گھڑیآں تے هاوی هوایآں
بُلھ-چھوهاں تے گل وّکڑیآں۔
بھکھدے اںگاں مگھن اُمںگاں
ڈھِلکی چولی تِڑیآں وںگاں
گورے پِںڈِآں دے لُوآں 'چوں
تیبرتا کھُسبوآں جھڑیآں۔
کھُلھے کھِںڈرے تلملاںدے
ججبے بّدھے لڑ بولاں دے,
ساهاں وِچ سُلگی کستُوری
نَےناں سںگ بِجلیآں لڑیآں !
لُوں لُوں نے اُه کھُلھ سی مانی,
ناد اُگمِآ رگ رگ تھانی,
پَون هُلارے واکن جھُلیآں
ترِسناواں جو دِل وِچ دڑیآں۔
اَےپر اَووےں پھےر اُداسی
هّتھوں جِںد نا پااے کھلاسی
اَووےں هِجر-بلاں دیآں تپساں
اَووےں گم-کَےداں دیآں کڑیآں۔
دو گھڑیآں دو پھُّل پِآرے
دو گھڑیآں دو نُوری تارے
ےاداں دی مکھمل دے اُّتے
لِسکن هیرِآں واکن جُڑیآں۔
