دو نَےناں دی جںگ سهےلی تَےنُوں وی تے مَےنُوں وی
کیتا ڈاڈھا تںگ سهےلی تَےنُوں وی تے مَےنُوں وی
اچنچےتی جِهڑی باںه وِچ اّکھاں میٹ کے پا لای سی
ڈںگِآ اَوسے وںگ سهےلی تَےنُوں وی تے مَےنُوں وی
گورے چِّٹے ساوے پیلے نیلے کالے جِهڑے وی
راس نا آاے رںگ سهےلی تَےنُوں وی تے مَےنُوں وی
اَوںتر جانے وےلے دِّتا وےکھ لَے چھّڈ کے اںباں نُوں
اّکاں وّلے مںگ سهےلی تَےنُوں وی تے مَےنُوں وی
انّھیآں رسماں دھّکے دِّتے لُّٹِآ کالی چَودھر نے
پّگاں مارے ڈںگ سهےلی تَےنُوں وی تے مَےنُوں وی
اُمراں بھر لای مُّڈھ دے وَےری چار دِناں دے جوبن نے
سُوپھی دِّتا ٹںگ سهےلی تَےنُوں وی تے مَےنُوں وی
ِاںج نا اُّجڑے هُںدے اڑیاے لوکاں واںگُوں جیون دا
آ جاںدا جے ڈھںگ سهےلی تَےنُوں وی تے مَےنُوں وی
چاا سی هیر سلےٹی ورگے تاں هی لںگڑے کَےدو دا
لَے بَےٹھا اے جھںگ سهےلی تَےنُوں وی تے مَےنُوں وی
جگ نجماں دی رانی آکھے جاں سهِجادی گجلاں دی
تّک ‘سںدھُو’ دے سںگ سهےلی تَےنُوں وی تے مَےنُوں وی
