دو سال بیت گاے سی
مَےں آس چھّڈ دِّتی سی,
مَےنُوں اےداں لّگدا سی,
رّب نے مےرے ورگا کِسے هور نُوں بنايا هی نهیں,
پر پھےر تُوں مِلی,
اَےداں تُوں, تُوں هَے هی نهیں,
تُوں مَےں هی هَے,
اُهی خِآل,اُهی سوال,
اُهی گّلاں,اُهی سوچ
کِنّا کُجھ مِلدا نال آپنا
مَےں جدوں تےرا ناں سُنِآ,
مَےں اّکھاں بںد کر لایآں,
تے آپنے رّب نُوں پُّچھِآ...
'رّبا... دّس ِاه کَون هَے?'
پتا... رّب نهیں بولِآ
پتا اُه کِاُں نهیں بولِآ,
کِاُںکِ اُه مَےنُوں اکسر آکھدا هَے,
کِ مَےں تےرے نال جِس نُوں مِلايا هَے,
اُسدا مِلنا لِکھن توں پهِلاں,
اُسدا وِّچھڑنا پهِلاں لِکھِآ هَے,
مَےں ِاه سبھ جاندے هواے نے وی,
تےرے تے اّکھاں میچ بھروسا کیتا,
اُه گّلاں جو اٹھاراں ورھِآں توں,
آپنے من دے سںدُوک وِّچ ساںبھیآں سی,
اُه تےرے اّگے رّکھ دِّتیآں...
مَےنُوں پتا سی,
تَےنُوں مَےں نهیں,
مےریآں گّلاں وِچوں,
کُجھ گّلاں پسںد آ جانگیآں ,
پتا کِاُں کِاُںکِ رّب نے دّسِآ مَےنُوں,
جو تےرا باکی هِّسا هَے, اُه تُوں هَے
مَےں ڈر گِآ
مَےں آپنے نالدی خالی جگاه نُوں لّبھن لّگا,
مَےں هَےران سی, اُه بھر گای هَے,
مَےنُوں کوای پھرک نهیں پَےںدا,
تُوں مےرے بارے سوچےں جا نا سوچےں,
پر هاں مَےں زرُور سوچداں هاں,
تے رّب نے کِها سی,
هَولی جِهی مےرے کنّ چ رات,
هو سکدا ِاه چّکر مُڑ چل پوے
مَےں هلکا جِها مُسکايا
تے کِها ِاه زِںدگی هَے,
کوای فِلم تھوڑھی...
پتا اّگوں رّب کی بولِآ
مَےں وی رّب هاں
کوای بںدا تھوڑھی هاں...
