اپنی آس دا آسرا هُںدا, دُوجے دی کی کرنی آس
دُوجے دا دُّکھ دُونا هُںدا, اپنا دُّکھ تاں آپنے پاس
دُور دُمےلاں ڈھولک وّجدا, کھِّچِآ اپنے وّل نُوں ساج
نےڑے جا کے جد سُنِآ تاں, اُه تاں نِکلی دِل دی واج
سوچ کے دےکھو, هِجر هی رّب هَے, هِجر هَے آدِ-جُگاد
هاُکے واںنگُو مُّکدا بںدا, لَے کے دِل وِچ ےاد
سُورج دا دیوا بلے, هّتھ وِچ گگنُ دا تھال
نانک ساِار اےو کرت هَے, آرتی سری اکال
