ڈُوںگھے پانی گوتے دےوے, گھُںمنگھےری درداں دی ۔
دھَون اُتاںه ناں چُّکن دےوے, پںڈ ودھےری درداں دی ۔
آپنے جان کے جان نا دےواں, غَےراں دے ول ِانھاں نُوں,
مَےتھوں آپے هو-هُو جاںدی, ٹهِل ودھےری درداں دی ۔
جِهڑا ِاس دی چھاوےں بهِںدا, دُّکھ دے روڑے کھاںدا اے,
'آدم' نُوں 'ابلیس' دِکھاای, کاٹھی بےری درداں دی ۔
لوکاں دا غم دےکھ کے اّکھ توں هُن وی جرِآ جاںدا نایں,
سانُوں انِّآں کر دےوے جد, جھُّلے نےرھی درداں دی ۔
تکڑے دے ول وخت وراگے, جاںدے سُکھ بن جاںدے نے,
ماڑا بںدا بن جاںدا اے, آپ دلےری درداں دی ۔
جد میهاں نُوں گُّسا آوے, اُه وی کّڈھن لِّسے تے,
نیوےں گھر دے کوٹھے ڈھَے-ڈھَے, بن گای ڈھےری درداں دی ۔
بھُّل-بھُلےکھے هوراں دے پھاه, کِاُں ساڈے گل پَےںدے نے,
سانُوں سُکھی رهِن نا دےوے, هےرا پھےری درداں دی ۔
هَول غماں دی مّکڑی جِس دِن, تن تے زالا بُندی اے,
سَو ورھِآں دی بن جاںدی اے, رات هنھےری درداں دی ۔
دُور کِتے نهیں جانا پَےنا, لّسی لَےن گواںڈھی نُوں,
'انور' هوراں نے گھر بنّی, مّجھ لوےری درداں دی ۔
