دُّکھاں درداں ماری دُنیآ وّل جد جھاتی پاناں ۔
سوچاں دے ڈُوںگھے وهِناں وِچ رُڑھناں گوتے کھاناں ۔
اُّچی داکھ دُّکھاں دا دارُو تّک تّک کے للچاواں ۔
تھُوه کَوڑی وی آکھ نا سکاں, کِهڑے پاسے جاواں ۔
هیلے چارے کرِآں وی کُّجھ پَےںدا نهیں پِڑ پّلے ۔
نا کرِآں وی گّل نا بندی روگ نا جاںدے جھّلے ۔
چھِّتھا پَے مُهارا هّتھوں سِر سُّٹ کے بهِ جاناں ۔
دُّکھاں درداں ماری دُنیآ وّل جد جھاتی پاناں ۔
سوچاں دے ڈُوںگھے وهِناں وِچ رُڑھناں گوتے کھاناں ۔
رِشی, مُنی, اوتار, پَےغںبر لّکھاں هور سِآنے ۔
وّدھ توں وّدھ سُچیلے, دُنیآں اُّتے آاے ۔
ِاس جیون دے کِسے نا روگ گوااے,
اُهو کَوماں, اُهو بںدے
لوبھ هںکاراں پّٹے
موه مايا دے پھّٹے ۔
گّلے کّتھے اّج وی اُهو ڈاںگو ڈاںگی هونا ۔
سُکھ دے سُفنے لَے لَے کے جاں اّکھ اُگھڑے تاں رونا ۔
ِاکل وںجے بهِ بهِ سوچاں کد پرتنگیآں رُّتاں ۔
اجے تے چار چُفےرے تّکاں اُهو لُّٹ گھڑُّتاں ۔
اُهو بگلے بھگتاں دا ندیآں تے ڈےرا لانا ۔
اُهو بھولیآں مّچھیآں دا بھاُں بھاُں کے دھوکھا کھانا ۔
دُّکھاں درداں ماری دُنیآ وّل جاں جھاتی پاناں ۔
سوچاں دے ڈُوںگھے وهِناں وِچ رُڑھناں گوتے کھاناں ۔
