دُور دے ڈھول وی نا سُهانے رهے۔
دوست دُسمن کای بے-پچھانے رهے۔
رات پُنِّآں کدی رات مّسِآ دی,
پَوں بارا کدے , تِنّ کانے رهے ۔
اَے لُهاراں سهِر, اَے سراپھاں گلی,
جاں نِسار تےرے کِاُں نِمانے رهے۔
کھُد پھراموس مَےں کھُد پھراموس تُوں ,
هوس اپنے کدے نا ٹِکانے رهے ۔
لوک سُورجمُکھی لوک چںدر مُکھی,
ےاد سبھ نُوں همےسا گھرانے رهے ۔
جِںدگی دا سپھر هَے ِاه کَےسا سپھر,
همسپھر همسپھر, نا پُرانے رهے۔
وکت مچھلی تراں اُلٹ چلدا رِها,
ےاد تےری ندی دے مُهانے رهے ۔
جابتے توں پراں تےج تُوپھان هَے ,
جابتے وِچ همےسا نِتانے رهے ۔
