دُور مےرے توں جو مَےنُوں کر گِآ۔
مےرے هی اںدر هَے کِدھرے وس رِها۔
اُه چِنگ هَے جاں کِ سوالا هَے کوای,
ِاس هنھےرے دَور دی هَے آستھا۔
آسے-پاسے مےرے رَوسن هن چِراگ,
بےوجھا پھِر کِاُں مےرا دِل دھڑکدا۔
ِاک دِن مںجِل ’تے پهُںچےگا جرُور,
دھُوڑ وِچ راهواں دی جو وی کھو گِآ۔
وهِم هَے جاں پھِر هکیکت هَے کوای,
نھےرِآں وِچ کی هَے اُه جو جگ رِها۔
مُکت ِاس بھٹکن توں هووےگا کدوں,
ِاه جو سُورج روج چڑھدا-ڈُّبدا۔
مَےنُوں ِاه دُنیآں پچھانےگی کدے,
ِاس بھُلےکھے وِچ جیون جی لِآ۔
تےج تُوپھاناں نُوں ِاسدی هَے کھبر,
تر رِها هَے کَون کِهڑا ڈُّبِآ۔
