ڈُبدا سُورج, ٹُّٹدے تارے, سانُوں نا دِکھلايا کر۔
آيا کر تُوں دِل وِّچ ساڈے, اےداں نا پر آيا کر۔
هِجر تےرے دی دھُّپے سڑدے, شام اُمر دی هو گای هَے,
کر سکدَےں تاں مُوںه تے ساڈے,آپنی جُلپھ دا سايا کر۔
اّگ هَےں جے تاں ساڑ سُآه کر, اّگ دا دھرم نِبھا دے تُوں,
پانی هَےں تاں, ترِهااے نُوں, هور نا تُوں ترِهايا کر۔
لّکھ واری مَےں آکھ رِها هاں, سانُوں ساڈے هال تے چھّڈ,
سِر پھِرِآں نُوں اَےوےں دُنیآداری نا سمجھايا کر۔
چنّ جهے مُوںه تے چُنّی لَے کے, مّسِآ ورگی رات جهی,
مُوسا ورگے کمجرپھاں نُوں, جلوا نا دِکھلايا کر۔
بےآباد ورمیآں وِّچ, شُوکن لگ پَےںدے هن ناگ,
راهے راهے لںگھ جايا کر, تُوں وںگاں لا چھنکايا کر۔
دِل تےرے تے نکش هَے جے, پھِر کِاُں بھلا نماِاش ِاه,
آپنی گوری باںه تے ساڈا ناں نا تُوں لِکھوايا کر۔
