دُّکھ هُںدا اے پھُّلاں 'تے مر جاںدے نے
جِهڑے هاسے بُّلھاں ’تے مر جاںدے نے
کُجھ رِستے نایں رهِںدے ماں پِاُ مواے
تے جو بچدے نے کُّلاں ’تے مر جاںدے نے
دِل پںچھی نے ڈّک کے رّکھنے پَےںدے نے
دے بهیاے جے کھُّلاں تے مر جاںدے نے
آون وی تے جوبن اےتھے رُّتاں دے
آ کے پُورے تُّلاں 'تے مر جاںدے نے
تّکدے نایں نے لاگت کی اے بںدے دی
‘سںدھُو’ بںدے مُّلاں ’تے مر جاںدے نے
