دُکھ راںجھن دے سُکھ کر جاتے,
تُوں کِاُں هال پُکارےں ماں ۔
شّکر وںڈ کرےں شُکرانا,
کھَےریں وکت گُزارےں ماں ۔
ِاشک تنُور جِگر وِچ جاری,
گھااُ ودھےرا مارےں ماں ۔
کھےڈ کھِلار کرےں منسُوبا,
بازی کدے ن هارےں ماں ۔
کھےڑِآں دی کر سِپھت زِآدا,
کوٹ پهاڑ اُسارےں ماں ۔
پر کھاک برابر ِاشک ن چھّڈے,
تُوں رووےں چا چاهڑھےں ماں ۔
کھےڑِاُں چا نِکھےڑیں مَےنُوں,
جے تُوں بھلا سوارےں ماں ۔
هَےدر هیرا اسیر ماهی دی,
کھےڑیں کِس نُوں واڑےں ماں ۔۱۶۔
