دُکھ تے سُّکھ دا هر ِاک جھگڑا مُّک جاںدا اے ۔
خُون جدوں شرِآناں اںدر سُّک جاںدا اے ۔
جِس نُوں دیمک خُدغرزی دی لّگ جاںدی اے,
اُهدے دِل چوں پِآر تے اُّکا مُّک جاںدا اے ۔
تےرے باجھوں مےرا هال اے ِاسراں هُںدا,
بِن مالی جِاُں لايا بُوٹا سُّک جاںدا اے ۔
اُهدے وِچھڑن دا مَےں شِکوا کردا کِسراں,
نھےرے وِچ پرچھاواں تیکر لُک جاںدا اے ۔
اُس توں اّگے خورے کی-کی منزر هوون,
سوچ دا پںچھی جِهڑی تھاں تے رُک جاںدا اے ۔
لگدا اے ِاک اَےسا وی دُکھ هر بںدے نُوں,
جِهڑا اُهدیآں ساهواں نُوں وی ٹُّک جاںدا اے ۔
ڈِگدا اے سِر پگڑی نال 'سلیم' اُسے دا,
جِهڑا اّج-کّل هّد توں بهُتا جھُک جاںدا اے ۔
