دُّکھاں بھرِآ دِل پَےمانا چھّڈ پرے
کی ِاه هستی دا مَےخانا چھّڈ پرے
چل مُڑ چلیاے اےس سفر توں کی لَےنا
ویرانے اّگے ویرانا چھّڈ پرے
دے کے جان وی چھُٹ جاایاے تاں چںگا هَے
بھر دے جیون دا جُرمانا چھّڈ پرے
پںچھی دا دِل کںبے تےرے هتھ کںبن
تَےتھوں لگنا نهیں نِشانا چھّڈ پرے
بُّڈھِآں گھاگاں نال سوال جواب نا کر
کھا پی لَے کُجھ روز جُآنا چھّڈ پرے
ڈھکی رهِن دے ساڈے نال هِساب نا کر
پچھتاوےںگا بےایمانا چھّڈ پرے
سوچےگاں تاں شّکر وِهُ هو جااےگی
کی اپنا تے کی بےغانا چھّڈ پرے
تَےتھوں نایں اُٹھنے ِاه اّکھر هںجھُوآں دے
رهِن دے تُوں وّڈِآ وِدوانا چھّڈ پرے
