دُنیآں وسدی, اُجڑدی جاپدی اے,
کِر رهے هںجھُوآں واںگ کھِآل مےرے۔
جیون رُڑھ رِها غماں دے شهُ اںدر,
ٹھںڈھے هو رهے دِلی اُبال مےرے۔
اَوهلے رو رو ڈُسکیآں لَے رهے نے,
باکی رهِن جو جیون دے سال مےرے۔
ڈاکے اُنھاں ِاکراراں نُوں پَے رهے نے,
جو هربںس نے رّکھے سںبھال مےرے۔
توڑی اَوس جے توڑ مَےں چاڑھنی اےں,
کوای نهیں هور مےرے وَےن پان والا۔
مےری ارتھی دے نال پھِر کَون هوسی,
دِلی درد وِچ روںدِآں جان والا۔
