ایڑی کهے ایشور دھنّ هَےں تُوں, نهیں تَےںڈڑے اںت شُمار هُںدے ۔
لّکھو کّکھ بناونا پلک اںدر, کرےں ِاّک توں لّکھ-هزار هُںدے۔
جِهڑے بهُت کںگال ےتیم ادنے, کدے دےکھیاے تاں سزاوار هُںدے۔
مالک هَےن جو دھناں خزانِآں دے, کدے ٹُکڑِآں توں اوازار هُںدے۔
کدے نَوکری کِنھاں دی آپ کردے, لّکھ جِنھاں دے تابِآدار هُںدے۔
هوون فَوج دے وِّچ رںگرُوٹ بھرتی, کدے دےکھیاے تاں سزاوار هُںدے۔
کِسے روز مےں پَون ترّکیآں نُوں, کدے دےکھیاے تاں سزاوار هُںدے ۔
کدے دےکھیاے وِچ کمےٹیآں دے, کِسے روز کچهِریاَوں باهر هُںدے۔
کِسے روز مےں اُّڈدی کھےه مِّٹی, جِّتھے رَونکی شهِر-بزار هُںدے۔
کدے وِچ جهان دے بھکھ لَوںدے, کدے دےکھیاے باغ-بهار هُںدے۔
کدے دےکھیاے جماں دی مار کھاںدے, پھُّل جِنھاں دے نهیں سهار هُںدے۔
جِهڑے گھڑی ن کّٹدے هُکم اںدر, پَےریں بےڑیآں تے گرِفتار هُںدے۔
نازک جِنھاں دے بدن بریک باںکے, کدے دےکھیاے پھڑے وگار هُںدے۔
جِنکے نهیں سماںودی پّگ بّدھی, کدے دےکھیاے سِراں دے بھار هُںدے۔
جِنھاں دےکھِآ نهیں سِپاهیآں نُوں, کدی ماملے پاے سرکار هُںدے۔
کِسے روز نںگے پَےریں مںزل کردے, جِهڑے هاتھیآں بَےٹھ سوار هُںدے۔
کدے دےکھیاے بِسترے خاک اُّتے, هےٹھ جِنھاں دے پلںگھ نوار هُںدے۔
دےونےت دےکھو پھاںسی آپ چڑھدے, پھاںسی دےن دے جِنھاں اختِآر هُںدے۔
وکھت پاے بدل مَوسم هاڑ اںدر, سرد-خانيو نا جِهڑے باهر هُںدے۔
جِنھاں بیویآں نُوں لّگن سّت پڑھدے, اّگے هاکماں پاے ِازهار هُںدے۔
جِهڑے اّج جهان تے سَےر کردے, مُلک-ادم نُوں کّلھ تِآر هُںدے۔
پر نُوں دےکھیاے نام-نِشان ناهیں, جِهڑے جّگ تے اَےتکیں وار هُںدے ۔
جِنھاں ڈِٹھِآں باجھ نا جیوںدے هاں, کِسے روز نُوں نهیں دیدار هُںدے۔
نام جِنھاں دا درج نا کاغزاں وِچ, کدے دےکھیاے چھپے اخبار هُںدے۔
پاے پلن ممُوک ےتیم خانے, ماتا-پِتا جِنکے خِدمتگار هُںدے۔
واه-واه کی اجب خِآل دےکھے, ِاس ترھاں دے دھرم-دُآر هُںدے ۔
دےکھے تِنھاں دے مال نِلام هُںدے, جِنکے سامیآں لوک هزار هُںدے۔
کِسے روز نا دےکھیاے کول کَوڈی, پاس جِنھاں دے لال جواهر هُںدے۔
جِهڑے سَےںکڑے مناں دا دان کردے, کدی مںگدے وِّچ بزار هُںدے۔
پانی بھردے رهے گھر چُوڑھِآں دے, هری چںد جی دھرم داتار هُںدے۔
جُوآ پاںڈواں کھےڈِآ دےا سِںگھا, گھر-گھر مےں پھِرے خوار هُںدے۔
