ایڑی ِاّک هی برهم سّبھ نزر دےکھے, کرو بھرم دُاَےت نُوں دُور بھاای۔
مُسلمان هِںدُ چُوهڑا بھرم اےکو, جانےں ِاّک خُداِا دا نُور بھاای۔
نهیں رُوهاں دی جات-سفات کوای, ِاکو رام رهیم رسُول بھاای۔
براهمن ختری چھّتری سوڈھوںسی, رهے جات ن وِّچ مغرُور بھاای۔
اّگے جات-سفات ن پُّچھنی جے, اّول نےکیآں هون منزُور بھاای۔
رّب هِںدُو دے ساتھ ن کول رهِںدا, مُسلمان توں رهے نا دُور بھاای۔
اُّچی جات دا جے هَے غرُور کردا, اَوهنُوں سمجھنا پُرش اڑُور بھاای ۔
اُّچے ٹِّبے تے گھُّٹ ن رهے پانی, نیواں رّجِآ رهے بھرپُور بھاای۔
اےهو گرب ِانسان نُوں ڈوبدا ای, جِوےں پانی رُآںودا بُور بھاای ۔
دِن کّٹ لَے چار جهان اُّتے, زرا هوِاکے سّبھ دی دھُوڑ بھاای ۔
سںگت کیتِآں باجھ ن نرم هووے, من جِنھاں دا سخت منُور بھاای۔
نام-دان هَے جِنھاں دے خرچ پّلے, سوای لںگھدے پهِلڑے پُور بھاای۔
بِناں بںدگی بںدِآں بنُوں بھاری, جاوےں اںت نُوں جّگ توں جھُور بھاای ۔
اّگے رُوپ-کرُوپ دا مُّل ناهیں, هووے سّل جے پدمنی هُور بھاای ۔
رام کھاِا لیتے بےر بھیلنی دے, جاتاں اُّچیآں چھّڈکے دُور بھاای۔
دےوا سِںگھ دُرجودھن دے تِآگ مےوے, کیتا بِدر دا ساگ منزُور بھاای ۔
