ِاه اّگ وی کی چیز هَے! دِل دی نا دّسے بات۔
دھُوںآں تاں اَےوےں پّج سی روںدی رهی هَے رات۔
نا اگربّتی مهِکدی شماں نا پھُّلدان,
کِسنُوں رهے اُڈیکدی خالی پای سبات۔
چُّلھا نهیں بلِآ کُای دیوا, نا آرتی,
بستی 'چوں ِاک خاب دی اُّٹھی هَے پھےر لاش ۔
ِاه چںد مےرے واںگ هی تنها هَے آدِ توں,
وےکھن نُوں نال تارِآں دی تُر رهی برات۔
مےرا خُدا تاں مهِکدا اُس نُوں نهیں پتا,
مںدر نُوں لَے کے جو تُری پھُّلاں بھری پرات۔
پانی نے تِّکھے کھںجروں ساهِل نے تےزتر,
اَوکھی بڑی هَے تَےرنی جیون دی پُلسرات۔
