ِاه جیون دا پِآلا تے, کدوں دا بھر گِآ هُںدا ۔
هِآتی دے ازابوں جے, کدے مَےں ڈر گِآ هُںدا ۔
کلےجے لا لِآ غم نُوں, تے چِںتا هور کھاںدی اے,
جے مَےں دُرکار دِںدا تاں, ِاه کیهدے گھر گِآ هُںدا ?
مَےں سُورج ڈُّبدا ڈِّٹھا, تے مَےنُوں رون چا آيا,
جے فزرے پںدھ چا پَےںدا, تے مَےں وی گھر گِآ هُںدا ۔
کدے جھولی 'چ پَے جاںدے, کِتوں جے مُّٹھ-کُ هاسے,
مِرے دو-چار دُّکھاں دا, تے بُّتا سر گِآ هُںدا ۔
اخیری هرف باکی اے, لِکھاںگا آخری وےلے,
جے اَوهو هرف لِکھدا مَےں, کدوں دا مر گِآ هُںدا ۔
بُرا هويا چُرايا اے, کِسے 'سُلتان' نے دِل نُوں,
کدی افسوس نا کردا, جے مےرا زر گِآ هُںدا ۔
