چلو تاریخ نُوں ِاه خُوبسُورت هادسا دےایاے۔
بڑے خاموش نے لوکاں نُوں بولن دا وِشا دےایاے۔
نهیں نغما بنے تاں دوستو بن کے لتیفا هی,
گھڑی پل واستے روںدے زمانے نُوں هسا دےایاے۔
بھرے مےلے ’چ ےارو! لوک سارے هو گاے مُردا,
اسیں گھر-گھر کِسے دی مَوت دا کیکر پتا دےایاے۔
نهیں کُجھ هور کےول شبد هی تاں کول نے ساڈے,
چلو کُجھ آکھ کے هی زِںدگی نُوں هَوسلا دےایاے۔
سدی مگھدی رهے نِرمل دِناں دے سُورجاں واںگُوں,
هےاتی نُوں رتا کُ ِاشک دی اگنی چھُها دےایاے۔
جفا کریاے مگر اےداں کِ ےاراں نُوں وفا جاپے,
دِلاں اںدر جلن لَے کے لباں ’تے مُسکرا دےایاے۔
