ِاه کِّداں دے مَوسم ساڈے, شهِراں دے وِّچ آاے نے ۔
کِدھرے دھُّپاں اّگاں لاون, کِدھرے بّدل چھااے نے ۔
سبھناں دے دِل اںدر لّگِآ, ڈھےر هوس دے کُوڑے دا,
سبھنے اپنی بُّکل دے وِّچ, زهِری سّپ لُکااے نے ۔
مارے هونگے ِاهنے پّتھر, جد اُه جِاُںدا هووےگا,
جینھے اُهدی کبر تے آ کے, ےارا پھُّل جھڑھااے نے ۔
رڑے مداناں دے وسنیکاں تے لّبھناں سی پانی نُوں,
نال سمُںدر ساںجھاں رّکھن والے وی ترِهااے نے ۔
فجراں تیکر گھُّپ هنےرے دے وِّچ پھِردے رهِنے آں,
کالیآں راتاں دے جگراتے ساڈے هِّسے آاے نے ۔
