ِاه نجر دا بھرم هَے جاں نُور هَے,
رےتلا ٹِّبا وی دِسدا تُور هَے۔
هُکم هَے کِ چهِچهااَو پںچھیاَو,
باگ وِچ نا پھل نا پھُّل نا بُور هَے۔
پڑھ لوو چِهرے توں مےرے دِل دی گّل,
جیبھ کهِ سکدی نهیں مجبُور هَے۔
اُںگلی جد مُںدری نُوں تاںگھدی,
ماںگ سمجھو مںگدی سںدھُور هَے۔
مےرے گھر توں تےرا گھر تاں دو کدم
تےرے گھر توں مےرا گھر کِاُں دُور هَے۔
مهِل مںدر جگمااُںدے هونگے,
ٹھّٹھی مےرے پِںڈ دی بےنُور هَے۔
جو سِدک توں واردا سِر اَوس دی
جّگ وِچ رهِںدی مِسال مسهُور هَے۔
