ِااُں نا تُوں پھےر اّکھیآں ِااُں نا نکار مَےنُوں
کوِتا زرا مَےں مُشکِل پھِر توں وِچار مَےنُوں
کوای هور پڑھ نا سکدا تفسیر کر نا سکدا
مَےں ستر ستر تےری تُوں هی اُچار مَےنُوں
بِںدی کوای لگادے تے ڈںڈیآں وی پا دے
جِّداں نِکھار سکدَےں اَوداں نِکھار مَےنُوں
کُجھ هور گُوڑھی هوواں کُجھ هور رںگ اُبھرن
تُوں دِل دے ورکِآں ‘تے اےداں اُتار مَےنُوں
جے کهِ داےں تُوں مَےنُوں ‘مَےں کرداں پِآر تَےنُوں’
کر دےنگے مُکںمل ِاه لفز چار مَےنُوں
تَےتھوں جے مُّکھ موڑاں, کیتا جے کَول توڑاں
تُوں هرف هرف کر کے دےویں کھِلار مَےنُوں
